Odszedł od nas

Odszedł od nas

15 maja 2022 roku w wieku 92 lat zmarł Stanisław Kulon, profesor sztuk plastycznych, wybitny rzeźbiarz, pedagog, nauczyciel akademicki, absolwent Szkoły.

Stanisław Kulon urodził się w 1930 roku w Siółku (Sobiesko) na Kresach. W lutym 1940 roku został wywieziony wraz z rodzicami i rodzeństwem na Ural. Stracił tam matkę, ojca i troje młodszego rodzeństwa. Do kraju wraz z ocalałym rodzeństwem wrócił w 1946 roku.

W latach 1948-1952 uczęszczał do Liceum Technik Plastycznych w Zakopanem. Po zdaniu matury kontynuował naukę na Wydziale Rzeźby Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie w pracowniach Ludwiki Nitschowej i Mariana Wnuka. Dyplom z wyróżnieniem otrzymał w 1958 roku.

Od 1958 roku do 1966 był asystentem w pracowni Ludwiki Nitschowej. W 1988 został profesorem nadzwyczajnym Wydziału Rzeźby, natomiast w latach 1971-1978 i 1985-1987 sprawował funkcję prodziekana na tym wydziale.

Profesorem zwyczajnym został w 1995 roku. W 2000 odszedł na emeryturę.

Uprawiał rzeźbę monumentalną, ceramiczną i ceramikę.


W roku 2020 profesor Stanisław Kulon obchodził jubileusz dziewięćdziesiątych urodzin. Z tej okazji dyrekcja, grono pedagogiczne oraz uczniowie Zespołu Szkół Plastycznych im. Antoniego Kenara w Zakopanem wystosowało do Jubilata List Gratulacyjny, którego treść prezentujemy poniżej;



Zakopane, dnia 26 sierpnia 2020 r.



Szanowny Pan

Profesor Stanisław Kulon



Wielce Szanowny Panie Profesorze!


Z okazji jubileuszu dziewięćdziesiątych urodzin w imieniu całej społeczności Zespołu Szkół Plastycznych im. Antoniego Kenara w Zakopanem pragnę złożyć Szanownemu Panu Profesorowi serdeczne życzenia, a ponadto wyrazić uznanie dla tak niezwykłego dorobku twórczego, który obejmuje zarówno dziedzinę sztuki, jak i przedsięwzięcia o charakterze pedagogicznym.


Twórczość Szanownego Jubilata jest szczególnie bliska uczniom i pedagogom zakopiańskiej szkoły. Szanowny Pan Profesor kształtował i doskonalił swoje rzemiosło artystyczne w niegdysiejszym Liceum Technik Plastycznych, którego tradycje - jako duchowi spadkobiercy - staramy się do dziś pielęgnować. Artystyczny i pedagogiczny testament Antoniego Kenara - jednego z nauczycieli Pana Profesora, a zarazem patrona naszej szkoły - stanowi bowiem fundament, na którym opieramy prowadzone przez nas działania dydaktyczne. Co więcej, godne podziwu dzieła Jubilata zyskują ostateczny kształt za sprawą materii szczególnie wpisanej w podhalańską tradycję, czyli drewna, a zarazem korzystają z kultury ludowej jako źródła inspiracji, które również dla naszych wychowanków ma wyjątkowe znaczenie.

Pragnę wyrazić podziw nie tylko dla oryginalnej formy dzieł Pana Profesora, ale też dla ideowej osnowy wielu rzeźb, monumentów, drewnianych tablic, które wyszły spod dłuta Szanownego Jubilata i ukazują koleje ludzkiego losu w obliczu wojennej apokalipsy. Pamiętając o tragicznych fragmentach biografii Pana Profesora, trudno nie docenić sposobu, w jaki Szanowny Jubilat nadaje osobistym doświadczeniom charakter uniwersalny. W szeregu dzieł nawiązuje przy tym do obrzędowości chrześcijańskiej, łącząc symbolikę sakralną z problemem egzystencji uwikłanej w dramat historii. Ważne miejsce w twórczości Pana Profesora zajmuje, rzecz jasna, Natura, której elementy przenikają się z duchowością w materii drewna. Poszczególne kształty w szeregu dzieł przechodzą więc znaczeniową metamorfozę i stają się częścią uświęconej tradycji biblijnej.

Jedna z drewnianych rzeźb Szanownego Jubilata, gałązka w formie ukrzyżowanego Chrystusa, nosi tytuł „Rozkwitanie”. Jestem przekonany, że w tym wypadku symboliczne znaczenie dzieła Artysty zespoliło się z symbolicznym wymiarem Jego biografii. Życzę więc Szanownemu Panu Profesorowi, żeby nadal kolejne pokolenia młodych adeptów oraz odbiorców sztuki mogły się rozwijać i doskonalić dzięki obcowaniu zarówno z dziełami Jubilata, jak też z samym Artystą, który słynie przecież z życzliwości i cieszy się szczególnym uznaniem wśród swoich studentów.


Z wyrazami szacunku

Dyrekcja, Grono Pedagogiczne

i Uczniowie

ZSP im. A. Kenara w Zakopanem




W odpowiedzi na nasze pismo otrzymaliśmy piękny list profesora Stanisława Kulona skierowany na ręce Dyrektora Szkoły:


Szanowny Panie Dyrektorze!

Serdecznie Dziękuję za życzenia, które otrzymałem na moje już 90 lecie (26.VIII. 2020). Byłem tym bardzo wzruszony, że życzenia dostałem od Dyrektora tej szkoły (P.L.T.P.), którą kończyłem pierwszą maturą – rok 1952 (ze mną byli m. in. śp. Wł. Hasior, A. Rząsa i wielu kolegów).

Czas szybko ucieka, kryteria się zmieniają, ale jedno pozostaje na stałe jak fundament, WDZIĘCZNOŚĆ i PAMIĘĆ do tych nauczycieli – pedagogów – na jakich takich wartościach mamy budować swoją twórczość, swoją tożsamość, - na prawdzie i uczciwości.

Jeżeli Bóg obdarzył WAS (uczniów) talentem, to twórzcie razem z NIM, a nie przeciw NIEMU!


Przychodzi czas Wielkich Uroczystości – Bóg się Rodzi i to w ubogiej stajence, leży na sianku, a od lat Górale mu śpiewają – maluśki, maluśki … jak rękawiczka (i chwała im za to).

Niech ten maluczki JEZUSEK wraz ze swoją MAMUSIĄ darzy swoją MIŁOŚCIĄ wszystkich uczniów Szkoły, Grono Pedagogiczne i Pana Osobiście wraz z Pana Rodziną – aby DOBRO było zawsze PIĘKNE, a PRAWDA była BAZĄ TWÓRCZOŚCI.

Aby rok 2021 był już bez maseczek, aby wszystko wróciło do NORMALNOŚCI, - ŻYCZY BYŁY UCZEŃ A. KENARA i były student M. Wnuka emeryt – 90-latek St. Kulon


Łomianki, XII – 2020 r.


Sp. ostatnio prześladuje mnie refleksja – aby odświeżyć sobie wspomnienia – jak byłem uczniem P.L.T.P.



Rodzinie, bliskim i przyjaciołom zmarłego profesora Stanisława Kulona składamy kondolencje, wyrazy głębokiego żalu i szczerego współczucia.

Dyrekcja, Grono Pedagogiczne, Uczniowie Zespołu Szkół Plastycznych im. Antoniego Kenara w Zakopanem

Galeria